Mentionsy

To Ronald Gene Simmons.

Dla Ronalda Gina Simonsa święta nie były czasem radości.

W domu panowała cisza, ponieważ Ronald G. Simmons sprawił, że wszyscy zamilkli.

Lista Ronalda G. Simonsa była długa i nie ograniczała się tylko do więzów krwi.

Ale Simmons wiedział, że ten krajobraz wkrótce się zmieni.

Po raz rozumieć, dlaczego dla Ronalda Gina Simonsa miłość była synonimem posiadania, a wolność najwyższą zdradą.

Patrząc na CV Ronalda Gina Simonsa, przeciętny Amerykanin lat 80. zobaczyłby wzór cnót.

Ale Gene nie zamierzał rezygnować z bycia dowódcą.

Simmons stworzył system, w którym on był sędzią, ławą przysięgłych i katem.

Najstarszy syn, Ronald Jean Simmons Junior, znany w rodzinie jako Mały Jean, nie mógł dłużej znieść ciężaru tej tajemnicy.

Ale nie dla Ronalda.

Simmons szukał miejsca specyficznego.

Simmons kazał swoim dzieciom i żonie kopać rowy melioracyjne w twardej, gliniastej ziemi Arkansas.

W tym królestwie Simmons miał swój tron.

Simmons to widział.

Jesienią 1987 roku Simmons podjął decyzję.

W domu pozostali Ronald, jego żona Becky, ich najstarszy syn, 26-letni mały Jean oraz trzyletnia wnuczka Barbara.

Gdy tylko warkot autobusu szkolnego ucichł w oddali, Ronald Gene Simmons przystąpił do realizacji planu, który układał w głowie od tygodni.

Gene Junior, który próbował chronić rodzinę, podzielił los swojej matki.

Ale Ronald Gene Simmons nie miał żadnego kodu.

Kiedy słońce zaszło nad Mockingbird Hill, a zimny wiatr zaczął hulać między drzewami, Ronald Gene Simmons wrócił do domu.

To, co działo się w głowie Ronalda Gina Simonsa w ciągu tych kilkudziesięciu godzin, stanowi jedno z najbardziej przerażających studiów psychopatii w historii kryminalistyki.

Simmons spędził ten dzień tak samo jak poprzednie.

Simmons czuł się całkowicie bezkarny.

Dokładnie tak, jak chciał tego Ronald.

Jako pierwszy przyjechał Billy, William Simmons, 23-letni syn.

Dla Ronalda Gina Simonsa Billy nie był synem marnotrawnym, który wrócił do domu.

Simmons udusił ją.

To, co Simmons zrobił potem, definiuje go jako jednego z najbardziej przerażających zbrodniarzy w historii Stanów Zjednoczonych.

A pośrodku tego wszystkiego Ronald Gene Simmons, sączący piwo w otoczeniu 14 trupów.

Ronald Gene Simmons przyjechał do miasta samochodem swojego martwego syna.

Simmons wszedł do biura.

Simmons zlokalizował Joyce, strzelił jej w głowę i klatkę piersiową.

To wszystko było w jego oczach aktem samoobrony, wyrównaniem rachunków, przywróceniem kosmicznej sprawiedliwości, w której on, Ronald Jean Simmons, zawsze musiał być górą.

Simmons nie był agresywny.

Wiedział już, że Ronald Gene Simmons jest zdolny do zabijania ludzi z zimną krwią.

W areszcie w Russellville Ronald Gene Simmons siedział w celi.

Kiedy szeryf Bolan wrócił z oględzin, brudny od błota i przesiąknięty zapachem śmierci, spojrzał na Simmonsa.

Proces Ronalda Gina Simonsa nie był walką o prawdę.

Simmons o tym wiedział i bał się tego.

Simmons trafił do celi śmierci w więzieniu stanowym w Arkansas.

Simmons pobił kolejny rekord.

Ronald G. Simmons zamknął oczy.

W każde święta Bożego Narodzenia w Dover, Russellville i wielu innych miejscach, gdzie ludzie znają tę historię, cień Ronalda Gina Simonsa powraca.