Mentionsy

Donald Trump realizuje politykę

Donald Trump jest niejako, Pana zdaniem, wyrazicielem tylko dążeń, założeń, planów amerykańskiej elity.

Czy ja dobrze rozumiem, że Trump wbrew temu, co jak już wspomniałem powierzchownie nieco mówi się w mediach tak na co dzień, jest właśnie nie tyle kreatorem tej polityki zagranicznej, co raczej swego rodzaju jej rzecznikiem?

Natomiast polityka Donalda Trumpa to nie jest to, jak się lubi nieraz w Europie mówić, jakimś szaleństwem albo przejawem pychy i takiej hybris, czyli dążenia do osiągnięcia splendorów czy zasług o wymiarze historycznym.

No, tak to wygląda, bo Donald Trump realizuje pewną politykę, którą znany niemiecki strateg Clausewitz określił mianem mgły wojny, czyli podejmuje działania, pozorując, że w gruncie rzeczy jego motywacja jest inna, trywialna i w gruncie rzeczy... Rozgrywa się to w tym chaosie, prawda?

Natomiast generalnie, jak patrzę na to, jak Europejczycy postrzegają politykę Trumpa... Sądząc po ocenach, można przyjąć takie założenie, że wielu ludziom, którzy się tym powinni zajmować, bo z tego żyją i takie jest ich zadanie, jednak trudno albo udają.

I bardzo łatwo wskazują na Donalda Trumpa, który zresztą daje dużo powodów, żeby

Ten styl, nazwijmy to, niepowtarzalny Donalda Trumpa.

I realizatorem tej polityki jest między innymi ekipa Trumpa, nie sam Donald Trump, chociaż on oczywiście tę politykę też popiera.

Bo nawet jeśli zgodzimy się, że winę ponosi Donald Trump, to czy to w jakikolwiek sposób zmienia sytuację Europejczyków?

Stąd między innymi na przykład Donald Trump

Czyli rozumiem, że te wypowiedzi Donalda Trumpa o rzekomo rojących się wokół Grenlandii okrętach rosyjskich i chińskich może niekoniecznie należy traktować dosłownie, ale jest coś na rzeczy.

Pojawia się taki nurt argumentacyjny w tych debatach, mówiący o tym, że wiarygodność sojusznicza właśnie w związku z tym zaangażowaniem w interwencję w Iraku i w Afganistanie, wiarygodność sojusznicza duńska jest duża, w tym sensie ten ruch Donalda Trumpa jest ruchem niezrozumiałym.

Vance, ale też i Donald Trump w ten dość szczególny sposób, którego możemy nie lubić.

Czyli rozumiem, że ta cała sytuacja, cała historia z Grenlandią w dużej mierze przypomina naciski Donalda Trumpa jeszcze z pierwszej jego kadencji dotyczące wydatków państw europejskich na obronę i wspólnego ponoszenia kosztów utrzymywania tej całej struktury obronnej NATO.

W szczególności, czy gdyby państwa europejskie nie wysłały tam czterdziestu kilku żołnierzy, co zresztą zostało poczytane chyba przez Donalda Trumpa jako prowokacja, tylko powiedzmy czterdzieści tysięcy żołnierzy zadeklarowałyby się wysłać, czy no podobnego rodzaju działania, które by miały dowodzić, że traktują poważnie bezpieczeństwo Grenlandii, to Pana zdaniem byłoby to wystarczające dla Waszyngtonu?

W związku z tym, w gruncie rzeczy, jaki komunikat strategiczny Europa wysyła Stanom Zjednoczonym, już zostawmy tego nieszczęsnego Trumpa z boku.

Donald Trump ustawicznie mówi o tym, że potrzebna jest Grenlandia również do budowy złotej kopuły, czyli systemu obrony przeciwrakietowej, która ma również zwalczać rakiety hipersoniczne, co ważne.