Mentionsy

Dziennik z więzienia Janusza Palikota to nie tylko zapis kilku miesięcy za kratami, ale symboliczna kronika upadku liberalnej kasty kapłańskiej.

Upadek Janusza Palikota to alegoria końca elit III RP i schyłku liberalnej religii w Polsce.

Tego dnia Janusz Palikot wydał swoją książkę Dziennik z więzienia.

No bo jeśli tak powszechnie skompromitowana postać jak Janusz Palikot wydaje książkę i robi z siebie ofiarę, a potem tę książkę polecają takie tuzy III RP jak Agata Bieligreb, Robson, jak Lech Wałęsa...

To znaczy, że przeczytać Ci, Kaszczu, fragment książki Janusza Palikota.

Natomiast wyszedłem z tego szkopułu w taki sposób, że traktujemy jednak Janusza Palikota w tym odcinku jako symbol, a nie jako postać, którą tutaj będziemy jakoś na czynniki pierwsze...

dzielić, ale jednak trzeba jakoś tutaj zaznaczyć, dlaczego od Palikota wychodzimy.

Ten rozjazd między elitą reprezentowaną na odwrocie książki i samym Januszem Palikotem jako głównym bohaterem swojej twórczości pikarejskiej, jak to nazywa pani profesor Bieli-Grobson.

I rozjazd z nastrojami społeczności bardzo dobrze widać teraz, kiedy zaczyna się promocja tejże książki i też od tych kilku miesięcy, kiedy Janusz Palikot wyszedł z tego aresztu, bo bardzo dobrze jest obserwować, nieukrywaną satysfakcją to mówię,

I zawsze ta rozmowa wygląda tak samo, to znaczy Janusz Palikot gra tam w swoje gierki, próbuje po prostu swój wizerunek trochę naprawić.

która zarówno była krytykowana przez PiS i dzięki temu, czy przez to Morawiecki go wsadził do więzienia, a później Tusk go w nim zostawił, też w sumie nie wiadomo czemu, bo Tusk też tego Palikota ponoć nie lubi.

Więc generalnie Janusz Palikot, dla mnie symbol III Rzeczypospolitej, z degenerowanych elit i typowej drogi dla tych elit, jest teraz w swoich oczach człowiekiem antysystemowym.

To jest taki absurd, taka groteska, że chyba nie ma lepszej metafory tego, że elity III RP, te liberalne elity III RP, ręka w rękę z tym palikotem, na oczach ludzi, społeczeństwa, powszechnie się kompromitują i wszyscy o tym wiedzą, tylko nie te elity.

Tak, to ostatnie zadanie jest chyba najbardziej przerażające, bo można by spróbować to interpretować w kategoriach wyrachowania i cynizmu ze strony Palikota, tak jak też zacząłeś pewnego rodzaju tutaj wizerunkowe czyszczenie, wizerunkowy washing, zangliszczając te wszystkie greenwashingi i inne, to tutaj byłby też coś w tym rodzaju.

Zostawmy teraz książkę, skupmy się na, krótko, na samej postaci Janusza Palikota, żeby jeszcze podbić tą główną tezę tej pierwszej części naszej rozmowy, że jest to jednak symboliczna postać dla III RP, jej drogi i właśnie tej liberalnej elity.

Tego stanu, jakiegoś takiego piku rozpoznawalności, tego, że ludzie o określonych poglądach nosili Palikota na rękach, a teraz...

Dla mnie to, co najbardziej charakterystyczne jest w biografii Palikota z perspektywy pewnego symbolu trzeciej RP, to jest taka hybrydalność, czy raczej zdegenerowana hybrydalność.

Z tej biografii, o której wspomniałeś, jeszcze jest ważny moim zdaniem jeden element, do którego Palikot teraz po raz się też swoje aktywności publicznie odwoływał, to znaczy ukończenie studiów filozoficznych.

Oni prywatnie się przyjaźnili, co też Palikot wielokrotnie dyskontował, właśnie w części takiego wizerunku inteligenckiego.

Tak, więc z jednej strony Palikot próbuje się podpinać pod tą inteligencką historię, ale bierze z niej to co najgorsze moim zdaniem.

To znaczy jak polska inteligencja to co miała najlepsze w swoim etosie, czyli jakaś służba i solidarność z ludem, to w przypadku Palikota...

I wywiady, które on jakoś udziela, mają w sobie takie z tyłu tej całej opowieści Palikota zdanie ja tu jeszcze wrócę.

bo Palikot już nie wróci, tak?

nam do oglądania, czyli Janek Śpiewak i jego analiza działalności Palikota.

Że jest w tym jakaś taka podwójność, która wydaje mi się, że jest najbardziej charakterystyczna dla Palikota i też uważam, że dla części po prostu elit trzeciej RP, że one jedne rzeczy opowiadają

Jak mówimy o tej symboliczności trzeciej RP, to moim zdaniem to jest symboliczne i to się nie ogranicza tylko i wyłącznie do biografii Palikota, tylko to, że on jest najbardziej taką przerysowaną właśnie performatywną osobą i ta jego działalność najbardziej rzuca się w oczy.

Janusz Palikot jest karykaturą trzeciej RP, tą liberalną, ponieważ widzimy wszystkie te cechy...

I to jest super, bo obawialiśmy się przed odcinkiem, jak będzie wyglądało to przejście między Januszem Palikotem jako jego książką, później osobą, a później następnymi wątkami, czyli pojmowaniem tego, w czym Janusz Palikot żył i dorastał i w czym odniósł sukces, czyli trzecia RP i liberalne elity, ta hegemoniczna opowieść o Polsce.

Bo dlaczego w ogóle Janusz Palikot był możliwy?

Idąc, skoro był doktorem filozofii, można zapytać, jakie są warunki możliwości Janusza Palikota?

Warunki możliwości Janusza Palikota polegają na tym, że płynął na fali.

Jest powszechne wyjebongo Janusza Palikota na to, co się dzieje w Polsce sensu largo.

Tak, imienia mazowieckiego, co jest może nie tak bardzo groteskowe jak książka Palikota, a jednak przybliżające się do tego rodzaju pomysłów.