Mentionsy

Jak może wiecie z naszych poprzednich odcinków, czy po prostu z wiedzy ogólnej o historii najnowszych Chin, ostatnia dekada rządów Mao Zedonga była okresem wyjątkowo turbulentnym.

W jego centrum stał nie kto inny jak sam Mao Zedong, którego pozycja polityczna osłabła po okresie katastrofalnego wielkiego skoku naprzód, czyli wielkiego planu industrializacji Chin, który zakończył się głodem i dziesiątkami milionów ofiar.

Mao z rosnącą paranoją doszukiwał się zdrajców i głosów opozycji pośród niegdysiejszych towarzyszy na rewolucyjnym szlaku, którzy z czasem dystansowali się od jego polityk.

Tym razem Mao Zedong zwrócił się bezpośrednio do mas, które lojalne tylko wobec niego i zmobilizowane jego słowami zorganizują się przeciwko siłom osłabiającym rewolucyjny pęd za wielkim murem.

Co ciekawe, tym co bezpośrednio skłoniło Mao i jego najbliższych sojuszników do zainicjowania czystki była sztuka.

I domniemano, że jest to zakamuflowana krytyka przewodniczącego Mao właśnie.

Po śmierci Mao, aresztowaniu gangu czworga, przyszedł czas refleksji.

Tam autorka pisze właśnie o tym, jak po maoizmie rodziła się współczesna kultura chińska, a nawet idąc krok dalej, ona pisze głównie o tym, co się działo już po Tiananmenu.

bo umówmy się, że przynajmniej w okresie maoizmu to każdy wiedział mniej więcej o czym tam trzeba filmy robić.

Tak, w dużej mierze tak, ale myślę, że warto jednak przyjrzeć się nieco temu wątkowi przemocy, bo on nie jest zupełnie obojętny właśnie w tym kontekście, do którego nawiązujemy, czyli rozrachunku z okresem rewolucji kulturowej, bo w tym maoistycznym świecie cierpienie było...

jakąś taką duchową jałowość i pustkę, która nastała po okresie rządów Mao Zedonga i po okresie rewolucji kulturowej.

Tam na tle ołtarzyka Mao Zedonga wnuczek mówi do swojego dziadka, że gdy dorośnie chce jeździć na grzbiecie woła, to wynika z kontekstu rozmowy takiej żartobliwej między nimi.

No i przede wszystkim nie ma tam żadnych portretów Mao Zedonga, nie ma tam takiej dosłownej krytyki partii, ani samego Mao.