Mentionsy

Odyseusz płynący pod Troje porzuca, stary Odyseusz płynący pod Troje, porzuca Filokleta z powodu jego smrodu.

Od przyjaciela, jego przyjaciela, przyjaciela Filokleta, Heraklesa, otrzymał w spadku słynny łuk, niepokonany łuk Herosa.

I ten młody pomocnik ma udawać wroga Odyseusza, przekonać do siebie Filokleta i przekonać go do tego, że wyspę trzeba opuścić i popłynąć pod Troję.

Jak przystało na teksty tradycyjne, rozwiązanie następuje tutaj Deus ex machina, czyli nagle z zaświatów przychodzi Herakles i Herakles przekonuje Filokleta, żeby jednak w imię sławy łuku Heraklesa i sławy Heraklesa uległ, popłynął, przepłynął morze i dostał się pod Troję i obiecuje Herakles, że pod tą Troją zostanie Filoklet uleczony.

Zdecydował się tłumaczyć Filokleta ze względu na ten kontekst dotyczący kondycji współczesności, dotyczący tego, że dalej tkwimy w tych samych układach.

Jeżeli ktoś był w sytuacji takiej, że przeczytał najpierw Filokleta Sophoklesa, a potem czytał Silverberga, to mógł być naprawdę zaskoczony, jak bardzo Silverberg jest bliski Sophoklesowi.

Nie jest widoczne, to jest całkowicie zatarte w tekście, ale jeżeli popatrzymy na treści, na układ, na argumenty, które się pojawiają w tych rozmowach, chociażby Millera z Rawlinsem, czyli Filokleta z Neoptolemem, no to to są dokładnie kopie Sophoclesa.