Mentionsy

Z wypowiedzi Dobkowskiego o Prokopiuku sięgnę do tych fragmentów, które dotyczą bezpośrednio postaci Chrystusa, ponieważ to jest jakby clue tego tekstu, ulica jak stygmaty.

Stwierdza tu, że Chrystus Jezus, inicjator chrześcijaństwa,

Tutaj ten Chrystus Jezus funkcjonuje ze względu na to, że Chrystus jest tytułem niezorientowanym, przypominam.

Stąd Jezus Chrystus mamy oswojone, ale Chrystus to tytuł, a nie nazwisko.

Stąd Chrystus Jezus.

Chrystus Jezus, inicjator chrześcijaństwa, jako Syn Boży, który przyniósł ludzkości wiedzę o zbawieniu, może być uważany za pierwszego gnostyka.

którym jest zbawcza inkarnacja Logosu, Syna Bożego Chrystusa w Jezusie jako Synu Bożym.

Dla Prokopiuka warte uwagi jest to, że chociaż nauka Jezusa Chrystusa była uniwersalna, to prędzej kierował On ją do każdego niż do wszystkich.

Czyli na pierwszym planie pojawia się tutaj najbardziej doniosłe wydarzenie, którym jest pojawienie się Jezusa.

I jednocześnie widać, że tego Jezusa gnoza określa w sposób odmienny od tej tradycyjnej czy instytucjonalnej definicji, którą mamy przyjętą.

I teraz mamy to, że ta soteriologia, nauka o zbawieniu, czyli ujęcie soteriologiczne Jezusa, też wykorzystuje to, że

Syna Bożego, Chrystusa, i to jest ten Logos, Syn Boży, Chrystus,

który pojawia się w Jezusie jako Synu Bożym.

Gdyby tak czytać tylko to zdanie Prokopiuka, okazuje się, że widzimy tutaj różnicę pomiędzy tym, czym jest Chrystus Syn Boży i czym jest Jezus Syn Maryi.

Jak ta relacja wygląda w osobie Chrystusa i czym ona jest.

Chrystus jest jednocześnie Bogiem i jednocześnie człowiekiem, ale to nie jest odpowiedź na temat tego, czym On jest jednocześnie, ponieważ zakłada ta odpowiedź, że mamy dwie osoby w jednym, które są dwoma osobami, czyli jedną.

I również ta uwaga Dobkowskiego dla Prokopiuka warte uwagi jest to, że chociaż nauka Jezusa Chrystusa była uniwersalna, to prędzej kierował On ją do każdego niż do wszystkich.

Różnica polega na tym, że w tym ujęciu Prokopiuka Chrystus zwraca się nie do wszystkich, tylko zwraca się do każdego.

wymaga wobec tego chrześcijaństwo, jakby rozwijając myśl Prokopiuka, wymaga tego, aby relacja pomiędzy osobą, jednostką, a bóstwem Chrystusem ustalana była jednoosobowo.

Czyli Chrystus zwraca się nie do wszystkich ludzi, nie do ludzkości, tylko zwraca się do człowieka i wymaga tego chrześcijaństwo, czy wymaga tego Chrystus, aby ta relacja była ustanawiana bez pośredników.

no to to też jest zdanie z punktu widzenia na przykład katolicyzmu groźne, ponieważ ono pokazuje, religia nie wymaga wiara w Chrystusa, tak rozumiana religia, nie wymaga instytucji, nie wymaga pośrednictwa.

Wymaga tego, aby ta relacja z Chrystusem, odpowiedzialność przez Chrystusem, przeobrażenie człowieka przez Chrystusa, wszystko jedno, czy mówimy o aspekcie duchowym, czy o aspekcie

I stąd ten Chrystus w takim ujęciu, w takim ujęciu, jaki proponuje Prokopiuk, pozwala Dopowskiemu na pierwszy plan wysunięcia właśnie tego określenia, że Chrystus miałby być pierwszym gnostykiem chrześcijańskim.

Zostaje przeobrażony przez Chrystus w ujęciu neognostyckim, jest tą postacią,

Co do genezy, rozwoju i przemian tradycji gnostyckiej, Prokopiuk podkreśla rolę Jezusa Chrystusa w postaci łączącej aspekt i świat duchowy z materialnym.

Nauczanie Chrystusa, geneza nauczania Chrystusa

I dlatego Jezus Chrystus – postać łącząca aspekt i świat duchowy z materialnym.

I Chrystus likwiduje ten dualizm, który pojawiałby się na początku i ten Chrystus w rozumieniu neognostyckim, czy rozumieniu współczesnym, niech będzie, związanym z tymi przemyśleniami wokół gnozy, jest kimś,

W poglądach Prokopiuka ważne miejsce zajmuje postać Jezusa Chrystusa, m.in.

Ponadto, dzięki wcieleniu Chrystusa, Syna Bożego w Jezusa, Syna Człowieczego,