Mentionsy

W drodze do innego miejsca dosłownie przypadkiem trafiłam na Le Moulin de la Galette, czyli miejsca, które namalował sam Renoir.

I ja nie miałam w planach tam zachodzić do tego młyna, no bo Renoir to jest XIX wiek, więc w sumie na nim się nie skupiałam, ale jak już byłam, jak już udało mi się tam dojść, no to okazało się, że to naprawdę fajna atrakcja.

Teraz jest tam restauracja mocno bazująca na obrazie Renoir, właśnie ten Bal de Moulin de la Galette, więc

Ale jeżeli już jesteśmy przy obrazie Renoir, no to...

Z uroczych i zabawnych ciekawostek to Renoir rozstawił sztalugę właśnie w ogrodzie i malował go kilka tygodni.

To właśnie z nich, jakby z tych okień rozpościerał się widok na Paryż, na ogrody Renoir, które były właśnie poniżej.

Więc jak widzicie, no piecyk był ogromnym luksusem i powiem Wam, że na przykład sam Renoir, mu się tam dobrze wiodło, on miał aż dwa piecyki, więc to dopiero był majątny jego mość, no luksus, absolutny luksus.

Ale wpadał też do niej sam Renoir.

No, także więc i Renoir, i Henri Toulouse-Lautrec sobie wpadali, ale jeszcze, Jezus, same największe nazwiska, Susan Farciara, Edgardyga.

Ale co do Renoir, bo tutaj będzie kolejna ciekawostka, te ogrody Renoir w Muzeum Montmartre wzięły nazwę właśnie stąd, że Renoir sobie tam również mieszkał i malował.

No i też Renoir lubił nie tylko ze względu na wspaniałe światło, ale też to, że wokół były kawiarenki, życie artystyczne, a to nie tylko chodziło o to, żeby tam sobie pójść, wiecie, się nabrzdenkolić, tylko bardziej, żeby mieć inspirację do tworzenia swoich obrazów.

No i w tym ogrodzie na przykład, jak już zejdziemy sobie w dół, no to wisi huśtawka właśnie z obrazu Renoir.

No dobra, ale jeszcze, bo już tutaj weszłam do ogrodów, a jeszcze chciałam Wam powiedzieć o Renoir i Valadon, bo oni w 1883 spotkali się i Susan miała wtedy 18 lat, mieszkała w okolicy, już zaczynała być znana, ale jako odważna modelka, która pozowała po prostu malarzom z Bohemy.

No i wtedy właśnie Renoir namalował ją w ogrodach, właśnie w tym muzeum, które wtedy nie było muzeum,

A Renoir miał opinię mężczyzny, który lubił flirtować.

Ale też już tak bez żartów to po prostu Renoir, czyli to jest dla mnie piękny, wielki komplement.

Także myślę, że to jest najważniejsze, że ci wszyscy artyści, którzy tam przychodzili do jej pracowni właśnie, ten Degas, Renoir czy Henri de Toulouse-Lautrec, no to oni uważali ją za świetną malarkę.

To jeszcze Wam tylko chwilkę opowiem, bo tam o tych wystawach, które były w muzeum, może nie będę się w to zagłębiała, może zrobię jakieś posty na Instagramie, ale wypiłam sobie kawkę w ogrodzie Renoir, posiedziałam, popatrzyłam na ludzi, w ogóle to było wspaniałe, bo...

Obejrzałam oczywiście po drodze obrazy Renoir, Degas, no bo nie mogłam tego sobie pożałować, jakie już je znalazłam w tym całym złocie.

Więc Claude Monet wcale nie był prekursorem, ale to on wraz z Renoir, z Pissarro czy z Bert Morisot nadali właśnie impresjonizmowi charakter,