Mentionsy
Polskie Państwo Podziemne – fenomen na światową skalę?
W kolejnym odcinku podcastu Muzeum Historii Polski „1000 lat. Prześwietlenie” zejdziemy do podziemia! A dokładniej do Polskiego Państwa Podziemnego. To będzie opowieść o prawdziwym fenomenie na skalę światową. Zorganizowana konspiracja w czasie II wojny światowej w Polsce liczyła ok. 400 tys. osób. Najwięcej oczywiście było żołnierzy Armii Krajowej, ale ok. 50 tys. osób zajmowało się działalnością cywilną. Jak było to możliwe w warunkach brutalnej okupacji? Czym zajmowały się struktury cywilne i po co istniały? Czego dokonały oddziały zbrojne? O tym wszystkim Łukasz Starowieyski rozmawia z Grzegorzem Rutkowskim, historykiem z Muzeum Historii Polski. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl
Szukaj w treści odcinka
Łukasz Starowiejski, zapraszam do konspiracji, czyli do unikalnego w skali światowej polskiego państwa podziemnego i jego armii krajowej.
Mamy kolejne kilkadziesiąt tysięcy osób zaangażowanych w bataliony chłopskie, które też do pewnego stopnia stanowią część Armii Krajowej.
Tu mamy jeszcze przecież też komunistów z Armii Ludowej, też naczącą siłę.
Też z punktu widzenia Armii Krajowej nie było istotne ile ona ma dokładnie członków, tylko ile ma sprawnych plutonów.
Z jednej strony jest pion wojskowy, który jest tworzony na kilku płaszczyznach, bo mamy Warszawę z Komendą Główną, to sama z siebie, Armii Krajowej, to jest sama z siebie gigantyczna struktura, która w 1944 roku przed Powstaniem Warszawskim rzesza 4 tysiące ludzi.
Z jednej strony były z prawozdania Armii Krajowej, które docierały w wymiarze miesięcznym na zachód.
Oczywiście jest kwestia, na ile te dane, które pozyskiwał wywiad Armii Krajowej, mogą zostać zweryfikowane, na ile dany parowóz, który został wysadzony, został rzeczywiście zniszczony, a nie na przykład po jakimś czasie naprawiony i znowu funkcjonował.
To było działalność zarówno Armii Krajowej, batalionów chłopskich, Armii Ludowej, Narodowych Sił Zbrojnych, a także jakieś przypadki walki i zwalczania bandytyzmu.
Ale można spokojnie przypisać większość z tych akcji Armii Krajowej.
To też pokazuje, jak szeroka była działalność Armii Krajowej.
porządku publicznego broniły i go zapewniały oddziały Armii Krajowej.
Mamy Wilno, mamy Lwów, gdzie najpierw w obu tych przypadkach żołnierze Armii Krajowej ręka w rękę z żołnierzami Armii Czerwonej wyzwalają
miasto, to ułatwia sobie to zdobycie jednego i drugiego miasta, natomiast chwilę potem żołnierze Armii Krajowej są internowani.
Powstanie warszawskie, a właściwie koniec tego powstania warszawskiego stanowi ważną cenzurę, ponieważ to jest okres załamania morale w strukturach Armii Krajowej.
No i to też jest kwestia taka, że z jednej strony tych AK-owców prześladowano, internowano, a zarazem w strukturach I i II Armii Wojska Polskiego, czyli tych tworzonych przez Polskę Lubelską, AK-owscy stanowili dość znaczną część.
Jesień 1944 roku to jest okres bardzo ciężki dla oddziałów Armii Krajowej, ponieważ mamy sytuację taką, struktury Komendy Głównej zostają rozproszone, rozbite w wyniku powstania warszawskiego.
Ostatnie odcinki
-
Czy bitwa pod Wiedniem była błędem? Jan III Sob...
29.01.2026 15:00
-
Niekorzystne sojusze i zdrada magnatów? Sobiesk...
22.01.2026 18:00
-
Pierwszy kryzys klimatyczny? Mała epoka lodowco...
15.01.2026 18:00
-
Czy Jan Sobieski był ratunkiem dla Rzeczpospoli...
08.01.2026 18:00
-
Jan Sobieski. Cienie młodości — ambicja i klęsk...
01.01.2026 18:00
-
Wojsko na ulicach. Polska 1981 między strachem ...
18.12.2025 18:00
-
Jak komunistyczna partia zniewoliła Polskę?
11.12.2025 18:00
-
Koniec węgla? Jego polska historia
04.12.2025 18:00
-
Rosyjski kolonializm, czyli podbój bez mapy?
27.11.2025 18:00
-
Krzyżacy przejmują Gdańsk. Nowe rozdanie
20.11.2025 18:00