Mentionsy

potem generała Schillinga i armia Łódź, generała Rumla.

Źródłem naszej porażki jest przede wszystkim to, że przeciwnik uderza wszędzie z niewyobrażalnym wyładowaniem, to znaczy na armię generała Rumla.

Dywizje piechoty rzucają się od czoła, z elementami także jednostek zmechanizowanych rzucają się na Rumla od czoła, a niemiecka ósma armia zaczyna go odcinać od Kutrzeby w rejonie Kalisz-Sieradz.

Dlatego, że przecież kiedy nieprzyjacielski XVI Korpus Armijny włamał się w Lukę Częstochowską, to zgodnie z przewidywaniem tak naprawdę i marszałka Śmigłego Rydza, i generała Rumla, no zaczął wykonywać wzrot na północny wschód, na Warszawę.

Nie udało się w tym Kutnie rozwinąć dodatkowych dywizji, które miały wspomóc Rumla, a Kutrzeba był jeszcze daleko.

Kiedy Kutrzeba doszedł nad Bzurę, armia Rumla była już właściwie kompletnie rozbita.

Armia Rumla rozpadłaby się po tygodniu walki, bo wynikało to z przewagi liczebnej, przewagi technicznej, przewagi ogniowej nieprzyjaciela, który na nią uderzył.

Dalekie lewe skrzydło armii Rumla przesłonił, ale przeciwnik po tej przesłonie po prostu przeszedł i 8 września szturmował już Warszawę.