Mentionsy

Dziś będziemy rozmawiać o uzależnieniu od alkoholu, a moimi gośćmi są Michał Koterski, Wojciech Wolach i Andrzej Silczuk.

Andrzej?

Ja nazywam się Andrzej Silczuk, jestem psychiatrą.

Andrzej?

Andrzej nie pije, to nie pije, ja nie piję, to chyba też nie pijesz.

Andrzej, co byś dodał, uzupełnił?

Ty chciałeś, Andrzej, coś uzupełnić?

Też jakieś są odkrycia, w takim sensie, że ktoś kto nie pije... Ja nie mówię tutaj o osobach skrajnie uzależnionych, tu Andrzej ma bardziej doświadczenie z detoksem, ja pracuję bardziej z ludźmi zdrowymi, czyli gdzieś tam na krawędzi pisa niebezpiecznego, bardziej taka edukacja i wsparcie, gdzie oni odkrywają, że...

Powiedziałeś Andrzej, to jest dla mnie taka refleksja.

Nie wiem Andrzej, może ty masz wiedzę, bo mi się wydaje, że chyba państwo ma na to jakieś pieniądze przekazane i to nie małe, tylko że ja nie widziałem ostatnio żadnej kampanii antyalkoholowej.

Andrzej, bo powiedziałeś, że możemy mieć właśnie zaburzone korzystanie z tej substancji i jaką jest alkohol, to rozumiem, że to, co na razie wynika z naszej rozmowy, to to, że w idealnym świecie tego alkoholu w ogóle nie byłoby na świecie.

no to cały czas będą szukać najprostszego, a dzisiaj podawany jest najprostszym sposobem naradzenia sobie z emocjami, tak jak to Andrzej mówiłeś, czy tak jak ty mówiłeś, właśnie sięgania po alkohol, relaksowania się, a w domku, a stres, a nie mogę zasnąć, no to browarek, a impreza, a wesele, nie daj Boże, a ciągle, ciągle, ciągle coś.

Nie wiem, przejedźcie się do Andrzeja na oddział.

Jak chłopcy, jak to ma poukładane, czy jest, no to już Andrzej jest specjalistą, jak to działa, że jedni są tacy skrajni, a inni mogą się normalnie napić, więc no...

Andrzej, ja jeszcze chciałem wrócić do tej twojej wypowiedzi wcześniejszej, żebyś stworzył taką listę prostych punktów, które ktoś mógłby sobie przemyśleć i wziąć pod uwagę, czy on nie ma tego problemu, z którym powinien już zacząć zmagać się, szukać pomocy, edukować, no bo edukacja nawet jest już pierwszym krokiem do świadomości.

To zaraz powiem, ale muszę się też odnieść do tego, co Andrzej powiedział, bo to jest istotą sprawy i ja dzisiaj jak obserwuję, z racji na to, że prowadzę klinikę i często tam z pacjentami przebywam, to co jakby ich też zmobilizowało do podjęcia leczenia i myślę, że to jest takim najlepszym sygnałem, to właśnie otoczenie.

Tak jak Andrzej mówiłeś, my od dziecka obserwujemy rodziców i rzeczywiście ja mam takie doświadczenie.

Zrobiłeś Andrzej tak ładną puentę, że zastanawiałem się, czy na tym nie zakończyć naszego dzisiejszego spotkania, które na pewno będzie całkiem niezłą, antyalkoholową reklamą, ale na końcu chciałbym, żebyście każdy z Was zostawił naszych odbiorców z jedną myślą, którą uważacie, że w szczególności powinni zapamiętać po tym materiale.

Andrzej tutaj usilnie próbował nie podać żadnych kryteriów diagnostycznych, kiedy problem jest, a kiedy nie jest, bo faktycznie ta granica jest mega rozmyta i nawet gdybyśmy teraz rzucili kryteria diagnostyczne z ITD 10.2, jedenastki się jeszcze nie nauczyłem i się nie nauczę,

Andrzej pewnie mógłby powiedzieć więcej, że jak się pije, to ciężko zdiagnozować cokolwiek.