Mentionsy

Takie bardzo charakterystyczne spotkanie Ilham Aliyeva, prezydenta Azerbejdżanu i Władimira Putina, gdzie mieliśmy obrazki bardzo ciekawe, dlatego że Władimir Putin rzadko kiedy występuje w takiej roli pątnika.

Myślę, że aktualnie trochę tak, ze względu na to, co przede wszystkim dzieje się wokół procesu pokojowego między Armenią i Azerbejdżanem, wokół całkowitego przemeblowania w ogóle mapy geopolitycznej tego regionu.

Nie mówiąc w ogóle też o... My Kaukas pojmujemy, Azerbejdżan, tak, Armenia.

Czy on w ogóle istnieje w takiej formie, do jakiej się przyzwyczailiśmy jeszcze, to jest osobna kwestia, a tego w jaki sposób on się układa geograficznie, to jest kwestia osobna, no bo jeżeli popatrzymy na przebieg pasma Kaukazu, no to Armenia i Azerbejdżan, może poza maleńkim fragmentem Armenii, one się nie mieszczą na Kaukazie, bo znajdują się już z dala od tego pasma, więc wtedy mielibyśmy Gruzję i to w zasadzie tylko...

Przede wszystkim podstawowa kwestia jest taka, że to jest pogranicze Europy i Azji, stary, dawny spór dotyczący tego, czy Gruzja i Armenia są częścią Europy, czy nią nie są, jak sytuować w takiej sytuacji Azerbejdżan, ten słynny Kaukas, który jest granicą razem z Bosforem Europy i Azji, więc to jest kwestia numer jeden.

Azerbejdżan też z dumą patrzy w stronę tureckiego świata i Bliskiego Wschodu.

No i z trzeciej strony Azerbejdżan, który zdecydowanie jeśli chodzi o model władzy dużo bliższy jest chociażby tym autorytarnym czy dyktatorskim rządom w Azji Centralnej, ale z drugiej strony bardzo mocno buduje taką wielowektorową politykę zagraniczną, w której z jednej strony relacje z wschodem,

ma coraz mniej sił, by utrzymać trochę, nazwijmy ten front historii, czyli gdy Kreml koncentruje się na Ukrainie, Gruzja coraz śmielej spoglądała sobie ku Europie, ja też nie chcę, to jest zresztą dzisiaj Gruzja temat rzeka, mogliśmy rozmawiać, Azerbejdżan wzmacnia relacje z Turcją, Armenia szuka bezpieczeństwa gdzie indziej, bo wiemy też o negocjacjach z Unią Europejską, to nawet w relacjach z Iranem, czy z Francją, z Zachodem, no to cóż,

No ale w dalszym ciągu w jakimś sensie te gwarancje bezpieczeństwa, mimo tego, że ten asymetryczny sojusz okazał się całkowitą ułudą i Rosja w najbardziej krytycznym dla Armenii momencie historycznym w 30-letniej historii niepodległości po jej stronie nie stanęła w konfrontacji z Azerbejdżanem, mimo tego te rosyjskie wpływy są nadal istotne.

No i jest jeszcze Azerbejdżan, który przez ostatni rok miał relacje z Rosją dość mocno zawieszone po katastrofie azerbejdżańskiego samolotu, który rozbił się w Aktau w zachodnim Kazachstanie, który został zestrzelony przez Rosjan omyłkowo.

Na początku października odbył się szczyt w Dushanbe, no i tam w kularach odbyło się takie bardzo charakterystyczne spotkanie Ilhama Aliyeva, prezydenta Azerbejdżanu i Władimira Putina, gdzie mieliśmy obrazki bardzo ciekawe, dlatego że Władimir Putin rzadko kiedy występuje w takiej roli pątnika.

No i one mają znaczenie przede wszystkim energetyczne, dlatego że Rosjanie widzą Azerbejdżan w momencie, kiedy Armenia w jakimś sensie wyłamuje się z tego porządku, jako potencjalne miejsce, które mając tę ambiwalentną czy wielowektorową politykę zagraniczną, w dalszym ciągu może służyć jako rosyjskie okno na Kaukas, a z niego dalej na Bliski Wschód.

No właśnie chyba wczoraj nawet, pamiętam, przeglądałem lokalne media, to Turcja zgodziła się na... Turcja, Azerbejdżan zgodził się na przekazanie, no nie przekazanie, a udostępnienie swojego terytorium na handel pomiędzy właśnie Turcją i Armenią.

Znaczy zewnętrzna na pewno dalej jest tą granicą, która przechodziła tak jak wyglądała granica Związku Sowieckiego, to znaczy granica dzisiejsza gruzińsko-turecka i granica na Araksie, armeńsko-turecka, a też granica na Araksie oddzielająca Azerbejdżan od Iranu.

Wspomniałeś z Azerbejdżanu przez Gruzję i Turcję do Europy.

Jest taka idea, że być może da się to robić przez Azerbejdżan.

Myślę, że samemu Ilhamowi Aliyevowi i Azerbejdżanowi również to się w pewnym stopniu by opłacało, dlatego że

To, co było robione przez cały poprzedni rok, czyli taka bardzo mocno konfrontacyjna polityka Azerbejdżanu wobec Rosji, ale też wobec Iranu z zupełnie innych przyczyn, no ona jest na dłuższą metę chyba raczej takim strzałem w stopę i ta wielowektorowość azerbejdżańskiej polityki chyba jednak tutaj jest dominująca.

Druga kwestia jest taka, że w tej chwili mamy bardzo ważne połączenie dostarczające ropę naftową i gaz z Azerbejdżanu do Turcji, a dalej do Europy, czyli ropociąg Bakut PDC-JH.

I to otwarcie na surowce naturalne z Azerbejdżanu zupełnie zmieniałoby jej pozycję, również na poziomie bezpieczeństwa, bo tak naprawdę w tym momencie Rosja przestałaby być tym warunkiem koniecznym do jej właściwej egzystencji.

Po 2020 roku, kiedy zakończyła się druga wojna karabachska, Rosjanie w ogóle mieli pełnić funkcję milotworców, oddziałów pokojowych, które miały zarządzać właśnie tymi terytoriami spornymi pomiędzy Armenią i Azerbejdżanem.

Skończyło się to blokadą karabachską nałożoną przez Azerbejdżan na tę nieuznawaną republikę i w konsekwencji w 2023 roku do całkowitej likwidacji Republiki Górskiego Karabachu.

tak jak często mówią Gruzini, Ormiani i Azerbejdżanie, zainstalowane od zewnątrz, to jednak mimo wszystko były elementem zarządzania Kaukazem.

Azerbejdżan w mniejszym stopniu.

Wydaje mi się, że jeśli chodzi o Armenię, Gruzję, Azerbejdżan też, zagrożenie rosyjskimi wpływami w kontekście kulturowym jest znacznie mniejsze niż na przykład w Azji Centralnej.