Mentionsy

No tak, ja bym widział Marksona jednak jako kogoś, kto rozwija formę powieścią, rzeczywiście robi kolejny krok, no poza ten horyzont powiedzmy wyznaczony przez Johna Bartha w tym słynnym eseju Literatura Wyczerpania, prawda?

Gdzie Barth mówi nie, że literatura się wyczerpała.

Ponieważ jeżeli pomyślimy, że to jest jakiś kolejny krok w historii, tak w dziejach formy powieści, no to jeżeli mielibyśmy, tak jak Barth mówił, przekroczyć Joyce'a, tak pójść dalej niż Joyce i Beckett, no to właśnie, trzeba by pójść dalej niż powiedzmy strumień świadomości.

Jednym z moich ulubionych przykładów takiego działania formy jest takie opowiadanie Bartha, którego też przecież lubisz i o którym przy innej okazji porozmawiamy.

Zobaczymy, wiesz, no, Barth w przeciwieństwie do Marksona jednak uwielbia strukturę opowieści.

Barth jest wielkim opowiadaczem i pod wieloma względami jest jednak tradycyjny, więc myślę, że tu może i nasza rozmowa będzie się toczyć bardziej tradycyjnymi torami.