Mentionsy

Już wtedy na fali tego pokolenia pojednania, jak to dzisiaj mówimy, w latach 70. po wizycie Brandta i tak dalej, udało mu się stworzyć instytut, właśnie Deutsches Poleninstitut, wtedy nazywany Niemieckim Instytutem Kultury Polskiej.

Był to taki instytut w latach osiemdziesiątych, trochę jak Maison Lafite, gdzie polscy goście wtedy, oczywiście sprawy były reglementowane, wtedy nie można było tak wyjechać na zachód, Polacy nie mieli wymienialnej waluty, więc wszystko było jakoś obwarowane jakimiś ograniczeniami, a Kaldedeców starał się zdobyć dla nich pieniądze, dla tłumaczy, dla pisarzy, dla bibliofilów, dla wydawców, po to, żeby mogli przyjechać do Frankfurtu na targi książki.

I tak właśnie takie początki miał nasz Instytut.

To był taki zalążek Instytutu Książki dzisiejszego w Krakowie.

Nasz Instytut, nasza renoma, renoma tej nagrody to jest kolejna próba zachwycenia literaturą niemieckojęzyczną w Polsce i polską w Niemczech i oczywiście forma materialnego wsparcia.

Też niesamowity człowiek, zasłużony wielce dla polskiej literatury, dla wielu autorów oraz współpracujący z Instytutem Polskim w Düsseldorfie.

My jako Instytut też jesteśmy zaangażowani w ten projekt tak zwanego pomnika dla ofiar polskich w Berlinie, czy też mającego powstać domu polsko-niemieckiego.

partnera takiego, z którym łączy nas wspólne zainteresowanie literaturą, ale też w jakiejś mierze wspólna sympatia i takie różnego rodzaju powiązania między naszym Instytutem a Willą Decjusza.

Nasz Instytut nie liczy wielu pracowników, ale ci, którzy są, to ja mam wrażenie, ciągle są gdzieś w rozjazdach, a jeśli są w rozjazdach, to znaczy, że gdzieś mają jakiś wykład albo jakieś spotkanie, albo moderują coś, albo gdzieś udzielają się w jakichś sprawach polsko-niemieckich i ciągle to zainteresowanie w Niemczech jest i chcielibyśmy, żeby było większe.