Mentionsy

Panie Boże, czytamy Twoje słowo, chcemy, pragniemy je zrozumieć, wcielać w życie, wyciągać właściwe wnioski i prosimy Ciebie o Twoje prowadzenie w tym imieniu Jezusa Chrystusa.

dążeń, które są tutaj obecne, tego biegu chwały z jednej strony, który jest obecny w mentalności rzymskiej, z drugiej strony ten przykład Chrystusa, który jest odwróceniem całego tego porządku, to widzieliśmy, jak apostoł Paweł w jakimś sensie dokonuje takiej totalnej dekonstrukcji tego sposobu myślenia i tego, co jest ważne dla ludzi, którzy funkcjonują w tym świecie, co jest istotne dla niego z perspektywy tego, co pokazał Chrystus poprzez swój wzór.

Więc ten drugi rozdział, ta druga jego część, to znaczy w zasadzie druga część tego waszego ostatniego studium od wiersza piątego do jedenastego pokazywały właśnie ten hymn o uniżeniu Chrystusa, o tym jak zostawia tę postać boską, staje się człowiekiem, staje się sługą i ostatecznie idzie aż do krzyża po to, żeby potem zostać wywyższony przez Boga.

Ten fragment i ten przykład Chrystusa służy jako taki model i to nie tylko po to, żeby tego Chrystusa wywyższyć w jakiś szczególny sposób w tym tekście, ale apostoł Paweł chce przyjąć ten fragment i to pouczenie jako punkt wyjścia do bardzo praktycznego pouczenia.

Pośród Niego starajcie się świecić jak światła na świecie, zachowując słowo życia, aby mógł się chlubić w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegałem i nie na próżno się trudziłem.

I potem pokazuje przykład Chrystusa, jego uniżenie, jego pokorę i pokazuje, że takie życie prowadzi do tej jedności.

Więc on jakby chciałby, żeby historia zatoczyła koło i żeby życie Jezusa urzeczywistniło się w życiu Filipian.

Ja rozumiem, że należy to rozumieć w kontekście tego, które on pisze od drugiego rozdziału, czyli tej jedności, tego też wzoru Jezusa Chrystusa.

Więc to uważam, że to jest taki mocny temat, który apostoł Paweł tutaj podejmuje na samym początku jako wypadkowa i wynika jakby zastosowania tego hymnu o uniżeniu Chrystusa do praktycznego wymiaru dnia codziennego i tego, jak ja funkcjonuję, że tak powiem, zajmę relacje z drugim człowiekiem.

I ten przykład Jezusa, który uniżył się, to nie jest napisane w tym filmie, w tym hymnie, dlaczego się uniżył, w jakim celu.

Bardziej chodzi o czasy, w których żyjemy, że jeżeli w kraju, czy w polityce, czy gdzieś tam po prostu w społeczeństwie dzieje się coś, to w Kościele i tak jest odzwierciedlenie tego w jakiejś pewnie mniejszej skali, no bo po pierwsze jesteśmy mniejszym Kościołem, czy w ogóle wyznawcy Chrystusa są jakąś tam mniejszością, nawet jeśli deklaratywnie większością, to w praktyce często mniejszością.

Tak ja patrząc sobie na ten tekst widzę, że apostoł Paweł próbuje jakby bardzo mocno dotrzeć do tej mentalności czytelnika i również do naszej mentalności dzisiaj, żebyśmy sobie odpuścili takie wzorce działania, takie postawy, ponieważ one nie są na pewno wprowadzeniem w życie wzorca Chrystusa, który jest ukazany właśnie w tym hymnie.

To jest niesamowite, że w tej całej prozie tego listu mamy hymn, kiedy jest mowa o Jezusie, bo tutaj trzeba użyć poezji po to, aby dotknąć głębi tej pokory Jezusa i uniżenia, prawda?

że postarajcie się, no zobaczcie w jakim ja jestem położeniu, że jeśli przyjdę do was, no to żebym usłyszał, że jesteście godni Ewangelii Chrystusa, tak jak pisze w pierwszym rozdziale, w wersecie 27, ale nawet gdybym miał zginąć, jak w 2,17 czytamy, no to żeby ta moja śmierć nie była na marne, tak?

że ofiara Chrystusa to nie jest nasza ofiara.

Musimy pamiętać, że dzieje apostolskie sprawozdają, że kiedy apostoł Paweł został powołany przez Jezusa Chrystusa, to Pan Jezus od razu powiedział, że będzie musiał wiele wycierpieć dla Jego imienia.

Mieliśmy przykład Jezusa, mamy przykład Pawła, dalej jest jeszcze Tymoteusz Epafrodyt, który on pokazuje właśnie jak poszczególne osoby przyjęli tę ścieżkę Jezusa Chrystusa.

W tym sensie, że życie Jezusa odzwierciedla się w naszym życiu, bo Chrystus żyje w nas i sprawuje swoje dział dalej.

Daje przykład Chrystusa jako odwrócony paradygmat tego sposobu życia, w którym funkcjonują Filipianie.

Do bardzo konkretnych wątków, które apostoł Paweł pokazał, jeśli chodzi o Chrystusa.

I to jest znów analogia do życia Jezusa, gdzie Jezus tak naprawdę tutaj...

Także widzimy znów taką analogię i podobieństwo tym razem Epafrodyta do Jezusa Chrystusa.

Kiedy posłany przez wór idzie do więzienia, służy temu, który ma jeszcze gorzej, no i widzimy, że jest mu to zaliczone, że dla sprawy Chrystusa był bliski śmierci.

To z prawą Chrystusa jest oczywiście nic innego jak Kościół, bo to jest sprawa Chrystusa, czyli wszyscy, którzy odpowiadają pozytywnie na wezwanie Ducha Świętego.

My się musimy tego nauczyć i oni się pewnie też musieli tego nauczyć, żeby inaczej czytać, inaczej interpretować osiągnięcia, które i tak są dokonane w Bogu, ale jednak pewne osiągnięcia dla nas to nie jest intuicyjne, że ktoś się rozchorował, to jest bohaterem, ale tak, jeżeli rozchorował się, poświęcił się misji Chrystusa.

rzymskiej i widzimy te obrazy, które zostały podane, właśnie ten przykład Chrystusa i potem właśnie apostoła, te praktyczne wskazania i tak dalej, to apostoł Paweł niesamowicie, że tak powiem, domyka cały ten obraz właśnie jednym zdaniem.

W imię Chrystusa Pana modlimy się teraz.