Mentionsy

Zajmuje się modelowaniem metod pracy w szkołach oraz działaniem na rzecz szerokiego porozumienia dotyczącego włączenia praktycznej edukacji o środowisku do szkolnego programu nauczania.

Ten odcinek będzie dotyczył edukacji, będzie dotyczył szkół i jest częścią większego projektu, częścią serii sześciu rozmów, które nagrywam w ramach projektu Akademii Edukacji Klimatyczno-Środowiskowej dla Nauczycieli.

Ale myślę też, że tematy poruszane od dzisiaj do końca roku są na tyle uniwersalne, że osoby, które po prostu zajmują się działaniem na rzecz zwiększenia zaangażowania wokół kwestii klimatycznych i środowiskowych znajdą tutaj coś dla siebie.

Mam nadzieję, że znajdziecie w tych rozmowach coś ciekawego dla siebie.

No cóż, ja się zajmuję od ładnych paru lat, a właściwie już chyba od dziesięciu tematyką edukacji, która jest edukacją wspierającą zmianę, która jest edukacją wspierającą odporność i rezyliencję, nawet wtedy, kiedy jeszcze tak o tym nie mówiliśmy, sprawczość, praktykę.

W działaniu też i to nie tylko młodzieży, nie tylko uczniów, uczennic, ale też przede wszystkim nauczycieli i dyrektorów szkół.

Jaka jest taka właśnie najważniejsza rzecz, którą chciałabyś i o którą walczysz w swojej codziennej pracy, działaniach fundacji i swoich projektach, która powinna dotrzeć do, nie wiem, chyba dyrektorów, dyrektorek, tak mi się wydaje, że jakby osoby, które prowadzą szkołę mają pewnie największy wpływ na nią, albo oczywiście decydenci, którzy ustalają zasady gry w systemie edukacji.

Dlatego z mojej perspektywy bardzo ważne jest stworzenie też systemowego wsparcia.

I jak wprowadzać nową podstawę programową, gdzie moduł edukacji klimatycznej ma się znaleźć.

I żeby ten moduł edukacji klimatycznej był dostosowywany do tego, co ta szkoła może, co potrafi, jak chce się rozwijać, żeby mogła wypracować swoją taką, powiedzmy, czy strategię.

Czyli też my mówimy bardzo mocno, że szkoła to nie jest tylko edukacja, ale to jest też na przykład infrastruktura i rozwiązania, które są wprowadzone w szkole, które powodują, że edukacja jest wiarygodna dla młodego człowieka.

Miękko, czyli w taki sposób bliski takiej typowej edukacji ekologicznej.

Luka kompetencyjna w takim moim podejściu, ona się łączy między innymi z tym, że my cały czas jesteśmy w systemie takiej edukacji przekazującej wiedzę, a nie umiejętności i kompetencje.

My będziemy otwierać kolejne miejsca pracy, wozy i potrzebujemy około 200 tysięcy specjalistów, których po prostu nie ma, więc musimy ich wykształcić, a z kolei system przede wszystkim edukacji zawodowej nad tym nadąża, bo największą bolączką teraz według mnie to jest jednak też edukacja zawodowa i na poziomie zwłaszcza też...

technicznym, branżówek drugiego stopnia, techników, gdzie niekoniecznie ten system też i certyfikacji i właśnie edukacji zawodowej nadąża nad za rynkiem.

Tak jak od lat mają to Niemcy, ten system jest bardzo ukształtowany, wieloletni i oni mają taki system dualny jednak, gdzie liczą się obie strony w systemie edukacji.

Jest moduł edukacji klimatycznej, teraz w zespole pracujemy nad podręcznikiem metodycznym do tejże edukacji klimatycznej.