Mentionsy

były wielkie jednostki piechoty, dwie dywizje, mianowicie III Karpacka Dywizja oraz V Kresowa Dywizja Piechoty.

III Karpacka, V Kresowa, te dwie jednostki.

Trzeba było zdecydować, który pas natarcia przypadnie której dywizji.

Otóż Karpatczykom dywizji karpackiej przypadł pas natarcia szczególnie trudny przez grzbiet głowa węża.

Nie jest kwestią przypadku, że po bitwie pomniki obu tych dywizji, tych głównych czynników polskiego zwycięstwa pod Monte Cassino stanęły właśnie na szczególnie skrwawionych miejscach, a mianowicie pomnik III Dywizji Karpackiej na wzgórzu 593.

Kresowej Dywizji Piechoty stanął na wzgórzu 575, a więc w tych miejscach, które zadecydowały o powodzeniu obu polskich dywizji.

Oprócz obu dywizji piechoty pod Monte Cassino wyróżniła się również druga brygada pancerna, która walczyła przede wszystkim na odcinku tzw.

gardzieli, a więc przełęczy oddzielającej pasy natarcia 5 Dywizji od pasa natarcia 3 Dywizji Karpackiej.

Związek Sowiecki przyjmuje zaskoczony, chyba zaskoczony jednak, atak III Rzeszy Niemieckiej i następuje coś nieoczekiwanego, bo II Rzeczpospolita, która znajdowała się w stanie niewypowiedzianej nigdy wojny ze Związkiem Sowieckim, zaczyna być traktowana jako, może nie bardzo chciany przez Stalina, ale jednak sojusznik.

Na czele tej armii stanął generał dywizji Władysław Anders.

Zaczynają naciskać na Polaków, aby ci weszli do walki dywizja po dywizji.

Persaldo w znacznym stopniu osłabiło ogólny potencjał III Rzeszy.

Ale to dopiero w III RP.

A kwiaty złożył wyłącznie na grobie generała Ducha, dowódcy 3 Dywizji Karpackiej.

Co stało się 22 grudnia 1990 roku, a odbierającym był oczywiście pierwszy prezydent niepodległej III RP, Lech Wałęsa.

No właśnie i może też jest tak, że wśród tych łączących pamięć emigracyjną, też struktury emigracyjne ze współczesną III RP elementów, Monte Cassino tyleż symbolicznie, jako pewnego rodzaju pamięć, ale również