Mentionsy

Smolarz Mioduszek wracał właśnie z pracy do domu i, jak to miałby w zwyczaju, zatrzymał się, przysłonił oczy i rozejrzał się wkoło.

— No, no — zaczął krzyczeć Mioduszek.

– dopytywał się Mioduszek.

Smolarz Mioduszek łypnął na dziadka oczyma, tak że mu omal z głowy nie wyskoczyły.

Mioduszek chodził po izbie, słuchał generalskich pogwarek i szlak go trafiał.

Mioduszek powrócił, jakby go jedwabisty wietrzyk owionął.

Mioduszek wraz z Lideczką chwylcili generałów za nogi i zaciągnęli do oburki dla kozy.

Mioduszek dołożył jeszcze miecze i zadowolony zatarł ręce.

A jak się już mioduszek rozgniewał, nie można go było powstrzymać.

Mam nadzieję, że zanim górkę opuściliście, mioduszek sprał was porządnie.