Mentionsy

Słuchaj, więc mamy tutaj, bo mówimy tutaj o ślubie Lucjana Rydla, który nie był pierwszym mieszkańcem Krakowa, który z tej elity intelektualno-artystycznej, który postanowił wziąć ślub z dziewczyną z Bronowic, przed nim drogę przecierał Tettmayer.

fikcyjna wersja, choć być może nie aż tak fikcyjna wersja wesela Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny.

Ale właśnie, zapominamy o tym, czy być może nie wiemy, tak jak Kasia mówi, że ślub Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny to jest drugi ślub w tej serii ślubów, a miały być trzy, choć

W każdym razie to jest drugi ślub, ponieważ 10 lat przed Lucjanem Rydlem i Jadwigą, czyli oni biorą ślub w 1900 roku, 10 lat wcześniej w 1890 roku, ślub bierze kolega bardzo dobry Lucjana, czyli Włodzimierz Tettmeyer, znany malarz, choć wówczas jeszcze nie tak znany...

Natomiast to jest wątek, który nam się będzie pojawiał potem przy małżeństwie Rydla, który miał podejście do swojej żony zupełnie inne, co uznano za szkodliwe.

Albo Rydel tak pisał do swojej matki Heleny, bo oczywiście matka Rydla też tam... Nie była szczególnie zachwycona jego pomysłami.

No dobra, i tutaj jakby wychodzi też Rydla, powiedzmy, chłopomania, żeby to ująć delikatnie, bo on naprawdę stawiał tę swoją żonę na takim piedestale, w tym sensie, że on się zachwycał tym jej takim, on ją widział jako taką boską dzikuskę wręcz, co jest dość, byśmy się powiedzieli, creeperskie po prostu, no znaczy...

taka znajoma, powinowata Rydla, jak Jadwiga i Lucian ją odwiedzali w Krakowie, to ona potem notowała w swoim pamiętniku taką ciekawą rzecz, że chodzi o to, że co się tyczy jego, czy Luciana, jest to doprawdy zadziwiające, jak ten człowiek nie ma żadnej blagi, żadnej zarozumiałości i szczególnie wobec swojej żony, czy ją nie chce upokarzać swoją erudycją, czy z jakiegoś innego powodu.

Jadwigi i Lucjana mówi o tym, że matka przez całe życie czuła się bardzo nieswojo w Towarzystwie Krakowskim na przykład i że pan z inteligencji i mieszczaństwa, z którymi Rydel miał styczność na wyższych kursach dla kobiet, na których wykładał, to wydawały się Jadwice takie ładne, strojne, bardzo mądre i czuła się wobec tej plejady nieznanych panin upośledzona pod każdym względem.

A jednak jest ostatnia rzecz, tylko jeszcze powiem, taka ciekawa, że na tyle, na ile chłopomania Luciana Rydla była bardzo, że tak powiem, prazista, to ona się już nie rozciągała na wszystkie klasy społeczne, bo on tam pisał do kolegi w pewnym momencie, że on nie chce mieszkać z jadwisią w...

No cóż, żyli trochę z wykładów Lucjana w wyższej szkole dla kobiet, a żyli trochę z tego samego, z czego żyli Tytmajerowie, czyli Jadwiga sprzedawała warzywa i mleko, a tak naprawdę bardzo dobrze podsumowała to życie Aleksandra Czechówna, ta, która pisała o tym, że właśnie nie rozmawiają, że Lucja nie rozmawia o niczym inteligentnym.

Znaczy tak, oczywiście też należy pamiętać, że wesele Lucjana Rydla, Jedwigi i Mikołajczyków, no to było wydarzenie towarzyskie sezonu co najmniej, więc naprawdę wszyscy, kto miał wiedzieć, ten wie.

Lucia Rydla w tych okularkach śmiesznych, w sposób, który naprawdę dobrze pokazuje jakby problem z tą postacią i ten taki problem społeczno-kulturowy, który Wyspiański bardzo punktował i wytykał Rydlowi, za co Rydler się śmiertelnie obraził.

On jest do Rydla bardzo podobny tutaj.

Tak, on jest bardzo podobny tutaj do Rydla.

Nie pochlebną kreację stworzy, jeśli chodzi o postać Sienycjana Rydla, no ale takiż ma być i taki jest i uważam, że jest.

I zupełnie inaczej skończyć niż wesele Rydla i... Tak, natomiast pierwsza zasada, bardzo ważna, nie zapraszamy w Wyspiańskiej do nas.