Mentionsy

I bardzo dużo o tym Rydel rozmawia ze swoimi kolegami czy ze znajomymi i pisze o tym, że on się bardzo cieszy, że Jadwiga jest taka niewykształcona, że jemu to w ogóle pasuje i odpowiada.

Albo Rydel tak pisał do swojej matki Heleny, bo oczywiście matka Rydla też tam... Nie była szczególnie zachwycona jego pomysłami.

Natomiast rzeczywiście jest to taka sytuacja, w której, wiesz, Rydel uwielbiał mówić.

Jadwigi i Lucjana mówi o tym, że matka przez całe życie czuła się bardzo nieswojo w Towarzystwie Krakowskim na przykład i że pan z inteligencji i mieszczaństwa, z którymi Rydel miał styczność na wyższych kursach dla kobiet, na których wykładał, to wydawały się Jadwice takie ładne, strojne, bardzo mądre i czuła się wobec tej plejady nieznanych panin upośledzona pod każdym względem.

Tak, ale to też jest bardzo ciekawe, dlatego że Anna Tettmeier i Jadwiga Rydel, czyli dwie siostry, które wyszły z domu z tych dwóch inteligentów krakowskich, myślę, że one przedstawiały sobą troszeczkę różne takie, nie tyle strategie, co po prostu biografie tego, jak ten mezalians może się potoczyć.

Ale też jest to bardzo ciekawe, dlatego że Lucian Rydel właśnie podchodził do tej całej sytuacji, mam wrażenie, w sposób absolutnie jakiś pełen.

Ale też na przykład interesujące jest to, że o ile Lucien Rydel był ogarnięty tą chłopomanią w sposób absurdalny wręcz, to znaczy on, no właśnie te żarty o trzeba być w butach na weselu, to jest fakt, że Lucien Rydel po prostu w pewnym momencie odmówił noszenia butów.