Mentionsy

Mieszko II.

Mieszko II.

Mieszko II miał pecha, tak przede wszystkim trzeba powiedzieć, jeśli by szukać takich wyjaśnień potocznych.

że Mieszko II był gnuśny, tego Długosz sam nie wymyślił.

I na tle tego właśnie Bolesława Chobrego, którego Tittmar nie lubił, to ten Mieszko II wypada całkiem nieźle.

No i można tutaj powiedzieć, już podsumowując, nie wchodząc w szczegóły, można powiedzieć, że do tego momentu, który obserwuje Tittmar, czyli do schyłku 1018 roku, kiedy Tittmar umiera, Mieszko II jawi się jako bardzo taki ściśle z ojcem współpracujący wykonawca jego poleceń.

Tittmar obserwuje tutaj już czas, kiedy Mieszko II jest młody, ale już dorosły.

Widać, że po prostu Mieszko II jest pomocnikiem ojca, jest wykonawcą jego różnych planów i działań.

Tytmar opowiada, jak Mieszko II wpada w ręce czeskie.

Tutaj jest właśnie cały szereg konsekwencji tego, że Mieszko II był aktywnym wykonawcą polityki ojca.

pełen podziwu w ogóle i całkowicie był przekonany, że to jest jeden z największych zaszczytów, jakie spotkały dynastię Piastów, no to rzeczywiście splendor takowożeństwa jest tutaj ogromnym takim przyczynkiem do znaczenia, takim pierwszym właściwie przejawem, czy takim dobrym początkiem właściwie wielkiej kariery, do której Mieszko II był szykowany przez ojca.

stwierdzać, że Mieszko II, jego porażki były raczej konsekwencją polityki ojca i bardzo niekorzystnych okoliczności, które zaistniały w czasie jego panowania.

Natomiast sam w sobie Mieszko II wydaje się rzeczywiście postacią wybitną i tym wyjątkowym źródłem jest list dedykacyjny napisany na polecenie

Wręczenie, oczywiście takie wyobrażone wręczenie, to raczej jacyś posłańcy ten kodeks przesłali do Polski, natomiast na miniaturze sama księżna wręcza ten kodeks Mieszkowi II, który siedzi na tronie w koronie królewskiej.

To też jest właśnie jedno ze źródeł potwierdzających to, że Mieszko II koronował się na króla.

No i w tym liście dedykacyjnym Mieszko II jest właśnie chwalony między innymi za erudycję, za znajomość języków, za zainteresowanie sprawami niebiańskimi, za propagowanie chrześcijaństwa, fundowanie kościołów.

Na tym samym początku, tam zresztą jest mowa o początku rządów królewskich Mieszka II w tym liście dedykacyjnym, no i na tym właśnie początku rządów Mieszko II miał wyraźnie przyjazne relacje z książętami Rzeszy, którzy pozostawali w opozycji

Za chwilę przejdziemy do czasów, w których już Mieszko II był królem Polski, ale jeszcze zapytam o sprawy rodzinne, koligacje rodzinne.

Chrobry zapewne zakładając, że jedynowładztwo będzie skuteczniejsze, doszedł do wniosku, że należy całą władzę przekazać Mieszkowi II, co oczywiście stało się jednym z głównych problemów Mieszka II, bo o ile ci przyrodni bracia Chrobrego gdzieś znikają, pewnie uciekają do cesarstwa i gdzieś tam robią jakieś kariery, w każdym razie nie widzimy ich zupełnie w źródłach,

Po rozstaniu się ze światem Bolesława Wielkiego, drugi Mieszko, syn jego, na tron wstąpił, który już za życia ojca siostrę Ottona III był pojął za żonę.

z właśnie kodeksu Matyldy, ale wiemy o tym także właśnie ze źródeł, przede wszystkim źródeł analistycznych z terenów cesarstwa, w których ta koronacja Mieszka II jest przedstawiona jako po prostu uzurpacja, uzurpacja praw, które zdaniem cesarza się Mieszkowi II nie należały.

Równie prawdopodobne jest to, że po śmierci Chrobrego, wiemy, że Chrobry umarł 17 czerwca 1025 roku, Mieszko II w jakimś tam czasie, ale pewnie jeszcze w 1025 roku koronował się już po śmierci ojca.

Zresztą wiemy, że później właśnie w sytuacji, kiedy już Mieszko II został przez cesarza pokonany, no to musiał się zrzec godności królewskiej, co też potwierdza, że wcześniej musiał ją przyjąć.

Czy te podboje, których dokonywał nie skazywały tak naprawdę tego państwa na potężne problemy, którymi później Mieszko II nie sprostał?

Natomiast o tym, że Mieszko II płacił za tę ekspansywną politykę Bolesława Chrobrego, Galanonim pisze zupełnie wprost.