Mentionsy

Można by powiedzieć, że Tittmar chyba miał więcej sympatii do Mieszka II, podobnie do Mieszka I, niż do Bolesława Chobrego.

I na tle tego właśnie Bolesława Chobrego, którego Tittmar nie lubił, to ten Mieszko II wypada całkiem nieźle.

No i można tutaj powiedzieć, już podsumowując, nie wchodząc w szczegóły, można powiedzieć, że do tego momentu, który obserwuje Tittmar, czyli do schyłku 1018 roku, kiedy Tittmar umiera, Mieszko II jawi się jako bardzo taki ściśle z ojcem współpracujący wykonawca jego poleceń.

Tittmar obserwuje tutaj już czas, kiedy Mieszko II jest młody, ale już dorosły.

Matką Mieszka II była ulubiona, można tak powiedzieć, żona, to też wynika z opowiadania Tittmara, ulubiona żona.

Ale od Tittmara wiemy, że dwie pierwsze żony odesłał.

No i rzeczywiście Tittmar stwierdza, że dopiero Emnilda tutaj jakoś zyskała jakieś trofalsze uczucia Bolesława Chrobrego.

Natomiast my nie wiemy, kim Emnilda była, mimo że znamy jej imię, mimo że Tittmar wyraźnie stwierdza, że była chrześcijanką i bardzo gorliwą chrześcijańką, wymienia nawet imię jej ojca, ale kim oni byli, ojciec i Emnilda, skąd pochodzili, tego zupełnie nie wiemy.

Tittmar nie podał jakichś dokładnych informacji, w związku z tym tutaj jesteśmy w kropce.

Wiemy od Tittmara, że Mieszko I zaplanował jednak podział pomiędzy wszystkich synów, a Chrobry szybką akcją, jak to referuje Tittmar bardzo lakonicznie niestety, doprowadził do tego, że jego przyrodni bracia i macocha stali wygnani, natomiast on sam objął władzę nad całym władztwem Mieszka I.