Mentionsy

Norbert, jakimś przypadkiem w naszych odcinkach Bitwa Stalingradzka chyba jeszcze się nie pojawiła, no więc może ruszmy w końcu ten temat i proponuję, żebyśmy zaczęli od jednego z najbardziej charakterystycznych elementów tej bitwy, czyli od Mostu Powietrznego, który był próbą zaopatrywania okrążonych wojsk niemieckiej 6 Armii przy pomocy niemieckiego lotnictwa.

W czasie II wojny światowej mieliśmy kilka spektakularnych operacji zaopatrywania okrążonych drogą powietrzną, a Stalingrad jest spośród nich operacją niewątpliwie największą.

I most powietrzny do Stalingradu pokazuje, że nie możemy rozpatrywać efektywności zaopatrywania drogą powietrzną wyłącznie przez pryzmat liczby posiadanych samolotów.

Kiedy 19 listopada 1942 roku rozpoczęła się radziecka kontrofensywa pod Stalingradem, rozpoczęła się operacja Uran, to Rosjanie niezwykle inteligentnie uderzyli na skrzydłach

To znaczy pobili dwie rumuńskie armie, które osłaniały 6 Armię w rejonie Stalingradu i wyszli na tyły 6 Armii.

23 listopada 1942 roku okrążenie wokół 6 Armii się dokonało i ono nie oznaczało, że 6 Armia została zamknięta w Stalingradzie.

6 Armia broniła się także na zachód od Stalingradu.

Co było poniekąd koniecznością, dlatego że nie w samym Stalingradzie, który nie został w pełni przez Paulusa wcześniej zdobyty, tylko na przedpolach Stalingradu, na zachodnich przedpolach Stalingradu znajdowały się magazyny, warsztaty, szpitale polowe, lotniska polowe 6 Armii Niemieckiej, położone często 10, 20, 30 kilometrów na zachód od Stalingradu.

Armia Generała Paulusa broniąca się w tym momencie w Stalingradzie była oczywiście Armią Ogólnowojskową Wojsk Lądowych.

I niezależnie od jednostek wojsk lądowych w rejonie Stalingradu

Generał Paulus i oficerowie sztabu 6 Armii uznali, abstrahując od tego, że bez zgody Hitlera nie mogli opuścić Stalingradu, uznali, że krótkotrwałe okrążenie nie stanowić będzie zagrożenia dla 6 Armii, co było o tyle intrygujące, że jeżeli spojrzymy na analizę tamtejszych meldunków,

Hitler nie chciał oddać Stalingradu.

Zwrócił się do najwyższych dowódców lotniczych z zapytaniem, czy Stalingrad będzie zaopatrywany drogą powietrzną.

A zatem 6 Armia dostała rozkaz przejść do obrony na Jerza, bronić tego bardzo dużego obszaru, także bezpośrednio na zachód od Stalingradu, bronić ruin Stalingradu.

Był przerażony, ten niezwykle doświadczony, niezwykle agresywny dowódca Luftwaffe z tych Richthofenów, kiedyś dowódca czołowych jednostek lotnictwa szturmowego i uderzeniowego, teraz już generał pułkownik, dowódca floty powietrznej, człowiek, który zmiażdżył Stalingrad z powietrza latem 1942 roku, on uważał, że

Armia musi natychmiast opuścić Stalingrad, że nie ma możliwości zaopatrywania armii, ponieważ na obszarze Kotła było powiedzmy 6-7 lotnisk, ale to jest nieprecyzyjne, to nie były lotniska, to były pola wzlotów.

Mieliśmy Gumrak, mieliśmy Stalingradzki, mieliśmy Basargino, Karpowkę, ale zasadniczo to nie były prawdziwe lotniska.

Ponieważ była to operacja Luftwaffe, to na miejscu w kotle stalingradzkim działaniami zarządzało też miejscowe dowództwo Luftwaffe, czyli wspomniany generał Pickert.

Jakby to były loty między Berlinem i Hamburgiem, to by to w pełni funkcjonowało, ale nie między Stalingradem, a lotniskami położonymi 200 czy 300 km na zachód od niego.

Poza tym żądano no co najmniej trzydziestu ton paszy dziennie, dlatego że przyjmuje się, że łącznie w kotle stalingradzkim, licząc także jednostki rumuńskie, zamkniętych zostało w okrążeniu nawet do pięćdziesięciu tysięcy koni.

W kotle stalingradzkim zamknięte były trzy dywizje pancerne oraz trzy dywizje piechoty zmotoryzowanej.

Mało tego, powiedziałem, że zasadniczo Niemcy utrzymywali duży obszar na zachód od Stalingradu.

To oznaczało, że żeby dowieźć je potem do Stalingradu, trzeba było się najpierw po nie wybrać, znaleźć, załadować na jakiś wóz, ciężarówkę i wywieźć np. 20 km na wschód.

Właściwie ci, którzy znajdowali się na tyłach, mieli lepiej niż ci, którzy walczyli w ramach obwodu okrążenia czy w samym Stalingradzie, bo w rejonie lotniska jednego czy drugiego w czasie oblężenia walało się mnóstwo różnego rodzaju dóbr.

I w ogóle Niemcy, stawiając także w ramach mobilizacji na ściągnięcie samolotów takich jak Junkers 86, zdeklasowanych bombowców średnich, używając także samolotów bombowych Heinkel H111 do lotów zaopatrzeniowych, no mogli w teorii nawet wysłać na Stalingrad i tysiąc samolotów transportowych, w czystej oczywiście teorii.