Mentionsy
285. Iran-Contras. Afera, która nie zatopiła Ronalda Reagana
Jeśli wydaje się Państwu, że w USA jeden skandal goni drugi i nikt nie zostaje pociągnięty do odpowiedzialności, to posłuchajcie o najpoważniejszej aferze prezydentury Ronalda Reagana, która najpierw prawie pogrążyła prezydenta, a potem… rozeszła się po kościach.
Jesienią 1986 roku na jaw wyszły dwie pozornie niezwiązane ze sobą rzeczy: po pierwsze, że USA łamiąc nałożone przez Kongres zakazy, wspomaga prawicową partyzantkę w Nikaragui, tzw. Contras. Po drugie, że USA łamiąc własne embargo, dostarcza broń Islamskiej Republice Iranu - swojemu największemu wrogowi na Bliskim Wschodzie. Bardzo szybko okazało się, że te dwie rzeczy są ze sobą powiązane - w osobie pułkownika Olivera Northa, pracownika Rady Bezpieczeństwa Narodowego, który od lat prowadzi bardzo lukratywne (i bardzo nielegalne) „Przedsiębiorstwo” handlu bronią. Za pełną zgodą ludzi prezydenta.
Co wiedział prezydent Reagan? Jak to możliwe, że lider który w jednej narracji niemalże w pojedynkę obalił komunizm, równocześnie nie wiedział czym zajmują się jego najbliżsi współpracownicy? Dlaczego afera znacznie poważniejsza niż Watergate nie zatopiła ani Reagana, ani Partii Republikańskiej? I dlaczego jej główna postać - płk North - dla wielu Amerykanów stał się bohaterem?
A do tego: „niszczarkowa impreza”, dokumenty w staniku, ciasto z Tel Awiwu, Biblia z podpisem prezydenta i nocne wizyty Irańczyków w Gabinecie Owalnym.
Rozdziały (12)
Podstawowe informacje o podcastu i opowieść o aferze Iran-Contras, jej znaczeniu i kontekście historycznym.
Opis sytuacji w Iranie w latach 80. i kontekstu zimnej wojny, a także wpływu doktryny domina.
Opis polityki Reagana w kontekście zimnej wojny, jego retoryki i kontekstu politycznego w Stanach Zjednoczonych.
Opis sytuacji w Nicaragui po obalaniu Somozów i powstania opozycji Contras.
Opis wspierania Contras przez USA, afera poprawki Bolanda i kreatywne interpretacje prawa przez administrację Reagana.
Opis działań Olivera Northa w celu pozyskania funduszy na pomoc Contras, a także problematyczne wpłaty i konta.
Rozkłady dokumentów i konsekwencje afery. Przesłuchania komisji Towera, stan zdrowia Reagana, analogie do Watergate, styl zarządzania Reaganem i jego wpływ na aferę.
Oliver North twierdzi, że prezydent Reagan wiedział o aferze, ale admirał Poindexter stwierdza, że prezydent nie był świadomy. Rozbieżności w zeznaniach prowadzą do kontrastu w raportach komisji.
Dyskusja na temat prawy polityki zagranicznej prowadzonej przez prezydenta i kongres, z podkreśleniem, że prezydent Reagan nie był winny, ponieważ nie było dowodów.
Ronald Reagan przetrwał aferę, ponieważ nie było dowodów na jego winę, a większość osób nie została skazana na więzienie.
Oliver North, choć oskarżony, stał się bohaterem i osiągnął sukces jako komentator radiowy i szef Towarzystwa Strzeleckiego Narodowego.
Oliver North poślubił swoją drugą żonę, Fawn Hill, i zakończyliśmy na optymistycznym tonie.
Szukaj w treści odcinka
Oczywiście wszystko to się musiało odbywać w najgłębszej tajemnicy przed kongresem, ale też, proszę państwa, odbywało się to wbrew opinii dwóch najważniejszych osób w polityce zagranicznej Stanów Zjednoczonych, znaczy w gabinecie Reagana, to znaczy sekretarz stanu George Shultz i sekretarz obrony Kaspar Weinberger byli obaj kategorycznie przeciwni jakiemukolwiek wspieraniu
Ale mam tutaj cytat z reakcji sekretarza obrony Kaspara Weinbergera na właśnie pomysły McFarlane'a, który mówił, szukajmy tych umiarkowanych stronnic w Iranie i dzięki tej sprzedaży broni uzyskamy korzyści.
Weinberger miał mówić, to jest niemal zbyt absurdalne, by w ogóle to komentować.
Co oczywiście było problematyczne, bo jak mieliśmy takich dwóch panów jak Schulz i Weinberger, którzy się ze sobą często nie zgadzali, no to nie bardzo było wiadomo jak zareagować chociażby na takie sytuacje jak atak terrorystyczny na amerykańskich żołnierzy w Libaniu.
I to jest bardzo ciekawe, bo postawiono w stan oskarżenia wiele osób, nie prezydenta, ale wiele osób, między innymi Weinbergera, McFarlane'a, Northa,
W sumie 14 osób usłyszało zarzuty, ale tak naprawdę nikt nie wylądował w więzieniu na dłużej, a niektóre osoby, takie jak Kaspar Weinberger właśnie, co też jest ironiczne, że Weinberger, który od samego początku, czyli sekretarz obrony, który od samego początku był przeciwny temu i mówił to wprost i są na to dokumenty, kiedy on mówi, to jest zły pomysł, proszę tego nie robić, tak nie wolno, to on ostatecznie jednak słyszy zarzuty, ale i tak nie ląduje w więzieniu, ponieważ
George Bush, prezydent, w święta 1992 roku, potem jak już przegrał wybory z Billem Clintonem, dokonuje masowych ułaskawień i między innymi ułaskawia Kaspara Weinbergera, który w związku z tym nie trafia do więzienia, co bardzo zirytowało prokuratora prowadzącego sprawę
Prokuratora Walsha, skądinąd republikanina, który powiedział, że to jest po prostu mataczenie, że prezydent Bush próbuje ukryć jakieś swoje niecne postępki w sprawie tej afery, uniemożliwiając przeprowadzenie porządnego procesu Weinbergera.
Ostatnie odcinki
-
285. Iran-Contras. Afera, która nie zatopiła Ro...
13.06.2026 05:00
-
284. Amerykanie kontra AI: nowy luddyzm czy rea...
06.06.2026 04:00
-
283. "Kasa kompensat dla kretynów", czyli Trump...
30.05.2026 05:00
-
282. Święty George, czyli dalsze losy George’a ...
23.05.2026 05:00
-
281. Wybierzmy sobie wyborców, czyli wielka woj...
16.05.2026 05:00
-
280. Geniusz czy bohater z przypadku? George Wa...
09.05.2026 05:00
-
279. "Żyjemy w szalonym świecie", czyli kolejna...
02.05.2026 05:00
-
SILNE, AMERYKAŃSKIE. Czyli jakie są instytucje ...
29.04.2026 17:30
-
278. "Ameryka wzięta do niewoli". 444 dni kryzy...
25.04.2026 05:00
-
277. Zakłady o wszystko, czyli epidemia "kasyno...
18.04.2026 05:00